Federico Fellini'nin 1973 yapımı 'Amarcord', yönetmenin çocukluk anılarından ilham alan, komedi ve dramı ustalıkla harmanlayan bir sinema şaheseridir. Film, 1930'lar faşist İtalya'sında, Rimini'ye benzeyen bir sahil kasabasında geçer. Olay örgüsünden ziyade, bir dizi birbirine bağlı anekdot ve karakter portresi üzerinden ilerleyen Amarcord, kasaba halkının gündelik hayatını, absürt ritüellerini, tutkularını ve korkularını şiirsel bir dille anlatır. Fellini'nin imzası haline gelen büyük ölçekli, grotesk ve rüyamsı sahneler, burada nostaljinin süzgecinden geçerek seyirciyi büyüler.

Oyunculuk performansları, özellikle Magali Noël'in canlandırdığı büyüleyici Gradisca ve Bruno Zanin'in Titta'sı, filmin kalbini oluşturur. Fellini, karakterlerini yargılamadan, sevgi ve mizah dolu bir şefkatle resmeder. Nino Rota'nın unutulmaz müzikleri ise filmin duygusal dokusunu tamamlar.

Amarcord, sadece bir dönem filmi değil, insanlık durumuna, anıların doğasına ve toplumsal baskılar karşısında bireyin tavrına dair zamansız bir yorumdur. Görsel zenginliği, derin mizah anlayışı ve insani sıcaklığı ile sinema tarihinin en önemli ve kişisel filmlerinden biri olarak kabul edilir. Fellani'nin bu otobiyografik başyapıtını izlemek, bir dönemi yaşamak ve bir ustanın sinema diline tanıklık etmek demektir.