Nicolas Winding Refn'in yönetmen koltuğunda oturduğu 1996 yapımı Pusher, izleyiciyi Kopenhag'ın uyuşturucu dolu, tehlikeli sokaklarına sürüklüyor. Film, Frank adındaki küçük çaplı bir uyuşturucu satıcısının, Milo adlı acımasız bir uyuşturucu baronuyla yaptığı başarısız bir anlaşmanın ardından içine düştüğü çıkmazı konu alır. Borçları katlanarak artan Frank, giderek daha umutsuz ve saldırgan bir hale gelir, hayatta kalma içgüdüsüyle etrafındaki herkesi -en yakınlarını bile- tehlikeye atar.

Kim Bodnia'nın canlandırdığı Frank karakteri, filmin kalbini oluşturuyor. Bodnia, karakterin başlangıçtaki kibirli güveninden, borç batağına saplandıkça yaşadığı paniğe ve nihayetinde çaresizliğe uzanan dönüşümünü inanılmaz bir inandırıcılıkla aktarıyor. Zlatko Buric'in oynadığı Milo ise, sakin görünüşünün altında yatan tehlikeli soğukkanlılığıyla gerçek bir antogonist olarak karşımıza çıkıyor. Refn'in kamerası, rahatsız edici derecede yakın çekimler ve doğal ışık kullanımıyla, bu kirli dünyanın gerçekçi ve itici atmosferini başarıyla yansıtıyor.

Pusher, sadece bir suç gerilim filmi değil, aynı zamanda bir çöküş portresidir. Frank'in düştüğü spiral, sadece maddi değil, ahlaki bir çöküşü de temsil eder. Dostluk, güven ve insanlık gibi kavramlar, hayatta kalma mücadelesi karşısında hızla erir. Refn'in ilk uzun metrajlı filmi olan Pusher, onun karakteristik tarzının -şiddet, gerilim ve varoluşsal kaygı- ilk ipuçlarını sunar. Sürükleyici ritmi, unutulmaz karakterleri ve acımasız gerçekçiliğiyle, izleyiciyi rahatsız eden ama bir o kadar da büyüleyen bir sinema deneyimi vaat ediyor. Karanlık, karakter odaklı suç hikayelerinden hoşlananlar için mutlaka izlenmesi gereken bir kült filmdir.